Dobranoc

Zacznę publikowanie po Bożemu, od wiersza. Żeby nie było, że niby poeta-wierszokleta, a wiersza ani pół.

Właściwie ten wiersz nie ma określonego adresata, ale pozwolę sobie zadedykować go osobie, której kilkakrotnie wysyłałam wiersze na dobranoc, ot, na dobry sen. Oczywiście nigdy do tej pory swoje.

Dobranoc

Dobranoc

Niech muzyka sfer niebieskich do snu Cię kołysze

Wplatając swe akordy w nieprzebraną ciszę

Niech oczy Twe odpoczną w mlecznej powiek pierzynie

Jak księżyc osłonięty chmurką, co przypłynie

Niech oddech Twój się stanie spokojny i miarowy

Jak fale oceanu przed nastaniem nowiu

Niech Twoja myśl odpłynie w piękny kraj spoza świata

Jak na uśpioną łąkę słowik w noc przylata

A jutro zbudź się z sercem harmonią wypełnionym

By zacząć dzień z uśmiechem patrząc w nieboskłony